Dilan Yeşilgöz: "Vechten voor vrijheid is een levende verantwoordelijkheid"
In dit artikel:
Tachtig jaar vrijheid staat centraal in de toespraak: enerzijds een mensenleven dat dichtbij genoeg ligt om nog verhalen van overlevenden te herinneren, anderzijds een periode die snel afstandelijk wordt. Die dubbelheid maakt volgens de spreker het herdenken extra dringend: vrijheid is geen afgesloten hoofdstuk maar een verantwoordelijkheid van het heden.
De herdenking vindt plaats tijdens een Verenigde Vergadering van Eerste en Tweede Kamer, waarbij de spreker drie gasten meenam om de betekenis van vrijheid concreet te maken: een studente (Lara) als symbool van toekomst- en keuzevrijheid, een politieman (Patrick) als bewaker van de veiligheid die die vrijheid mogelijk maakt, en een ondernemer (Appie) die verantwoordelijkheid neemt voor de volgende generatie. Deze voorbeelden illustreren het centrale punt: vrijheid en veiligheid horen bij elkaar, en vrijheid vergt ook verantwoordelijkheid.
Het liberalisme vormt het referentiekader van de toespraak. Vrijheid wordt hier beschreven als de ruimte om een eigen levensweg te kiezen — met ruimte voor fouten en nieuwe kansen — en niet als vrijbrief om te doen wat men wil zonder rekening te houden met anderen. De overheid heeft volgens de spreker de taak om die ruimte te beschermen, niet over te nemen; veiligheid, rechtsstaat en stabiliteit zijn het fundament waardoor vrijheid reëel en duurzaam wordt. Tegelijk is vrijheid pas betekenisvol wanneer zij gedeeld wordt en vergezeld gaat van verantwoordelijk gedrag richting medemensen.
Er wordt expliciet gewaarschuwd tegen situaties waarin intimidatie, dreiging of extremisme vrijheid uithollen en deze alleen toegankelijk maken voor de sterksten. Daarom verdient de dagelijkse inzet van politie en andere veiligheidsinstanties waardering. Ook ondernemerschap krijgt een rol: ondernemers die naast eigen succes ook de volgende generatie ondersteunen, dragen bij aan het borgen van vrijheid en zelfstandigheid in de samenleving.
Als blik vooruit pleit de spreker voor een nieuw kabinet dat bestuurt vanuit vertrouwen in mensen: optimistisch zonder naïviteit, realistisch zonder cynisme. De oproep is om fundamenten te leggen voor hoe Nederland de komende decennia bestuurd wordt — met een overheid die dient, ondersteunt en ruimte geeft zodat burgers zelf kunnen groeien en bijdragen.
Kernboodschap: vrijheid is geen theoretisch ideaal maar een praktisch kompas — kwetsbaar, afhankelijk van veiligheid en gebonden aan verantwoordelijkheid — en vraagt voortdurende aandacht en inzet om voor iedereen werkelijk te blijven bestaan.